Vandaag is het Boston-wandeldag voor ons. We gaan de Freedom-trail lopen, een wandeling door de stad langs allerlei historische plaatsen, waarbij je moet denken aan gebouwen,kerken, gedenkstenen, begraafplaatsen, en buurten, zoals little italy, wat ook echt italiaans aan over komt, en waar je ook de mensen engels hoort spreken zoals dat in amerikaanse mafia-films ook gesproken wordt.
Het is een dag met schitterend weer, en het eerste gebouw is het state house, waar enen generaal hooker op z'n bronzen paard voor staat. Even binnenkijken, en je moet gelijk weer alle spullen in een bakje doen wat gescand wordt, evenals wij zelf. Beetje raar.... maar goed een maal binnen kostte het wel even moeite om het mooie deel van het gebouw te vinden, maar toen kwamen we dan ook in een helemaal ronde zaal die ergens wel deed denk aan het pantheon in Rome, wel een beetje kleiner, opgetrokken uit een amberkleurig marmer. De geschilderde voorstellingen in de zaal deden kwa stijl sterk denken aan wat je in allerlei religeus getinte schilderijen in Rome zag, alleen hier is het dan de witte man, die als een sooort christus indianen toe spreekt. Andere oorlogstaferelen doen weer denken aan afbeeldingen uit de tijd van de franse revolutie.
Zeker de moeite waard. Uiteindeijk gaat de tocht verder langs een begraafplaats waar oa een paar belangrijke amerikanen liggen. Weer verder wandelen levert wel mooie beelden op van 1 van de oudste steden van amerika, want hier wisseld het straatbeeld extreem tussen enorme grote moderne kantoorgebouwen en nog bijna oorspronkelijke gebouwen uit de begintijd van Boston. Heel bizar, en die afwisseling zie je telkens weer, en dat maakt deze stad wel bijzonder.
We trekken ook door een soort overdekte markt (1 gang) met allemaal eetcounters. Je kan dan wat bestellen en het in het midden van die lange corridor, waar een soort koepel is, waar je dan je hapje kan nuttigen. Hebben we uiteindelijk savonds ook nog gedaan, en was bijzonder lekker.
De trail leidt ook langs een indrukwekkend monument ter nagedachtenis aan alle joodse oorlogsslachtoffers uit de tweede wereldoorlog. Het zijn 6 (meen ik) zo'n 6 meter hoge torens opgetrokken uit 4 glazen platen met daarin gegraveerd alle nummers van de slachtoffers van de concentratie-kampen. Iedere toren staat symbool voor een concentratie-kamp, ik vond het heel indrukwekkend.
De trail leidde ons verder richting 'little italy', de zeer kleine italiaanse wijk, waar 1 pleintje ons direct deed denken aan een klein pleintje dat we in de dolomieten hadden aangedaan op de motor.
Van daar uit ging het verder langs een paar kerken die onderdeel uitmaakten van de strijd die de yankees hier met de britten hebben uitgevochten, wat uiteindelijk tot de onafhankelijkheid leidde. Paul Reveere had daar als boodschapper een belangrijk aandeel in. De tocht gaat verder over de brug over de charleston river (?) richting Bunker Hill, waar ze serieus strijd tegen de britten hebben geleverd, die ze wel verloren daar, maar wat de Britten toen wel meer dan de helft van hun leger daar kostte. Het monument ter herinnering aan die strijd is boven op Bunker Hill gebouwd. Een obelisk-achtige toren, met een spiraaltrap met 94 treden in het midden van de obelisk die we op die wijze beklommen hebben, wel inspannend, maar ook wel heel leuk om zo van bovenaf Boston te bekijken.
Dat was gelijk het einde van de trail. 's Avonds gegeten in de eet-corridor, en daarna nog de bibliotheek bekeken met z'n onwaarschijnlijk rustige binnentuin hartje boston, heeeel bijzonder. Uiteindelijk nog op het prudential building geweest, 50 verdiepingen, en dan uitkijken over boston-by-night. Supergaaf!
State House
Geen opmerkingen:
Een reactie posten