Zaterdagochtend in south portland in het Knights Inn motel, hebben we koffie en donuts van het hotel, en brood uit de supermarkt en we hebben rust, want we hebben al 3 nachten vooruit geboekt. Het zoeken van motels met een redelijke prijs en ongeveer op de route is niet echt makkelijk in deze drukke periode, maar jose en sanne hebbeb dat goed gedaan.
Sanne rijdt vanochtend, en we gaan in een rap tempo richting Warren. Even voor Warren hebben we een motel geboekt. Daar aan gekomen blijkt de eigenaar een stand-in te hebben geregeld met de tongval van Forest Gump, maar heel behulpzaam en vriendelijk. Wij gaan gelijk door naar een van de peninsula's (schiereilanden) die hier in de buurt zijn.
De route voert ons wel langs de kust, maar om de oceaan te zien, moet je wel doodlopende weggetjes in, dus doen we dat al snel. We komen bij rustieke vakantiehuisjes terecht en vangen een glimp van eilandjes voor de kust op. Even uit de auto en checken!
Terwijl iedereen naar het strand (allemaal afgesleten rotsen met zeewier, gaaf!) loopt, parkeer ik de auto, en wordt aangesproken door een amerikaan met een rood petje op.
Nee, ik ben niet de nieuwe huurder, maar ik kom slechts even kijken naar het ocean-panorama.
Geen probleem. De baai ziet er echt fantastisch uit, met afgesleten ronde rotsblokken, met verderop in de baai, eilanden met dennebomen er op, ook met die afgesleten rotsen, en, had ik het al gezegd ?, fantastische zon en blauwe lucht, met hier en daar een een wolk, het meest gave weer ooit. Koen raakt al snel aan de praat met een oudere vrouw op het strand,, Jane die daar een vakantiehuisje blijkt te delen met Sally, Paul en Maureen.
We laten ons enthousiast uit over the scenery, en vragen ons af of er ook zeehonden te zien zijn ? Nou, dat blijkt het geval, en volgens Jane vindt Paul het fantastisch om ons die zeehonden per boot te laten zien! De amerikanen -gemiddelde leeftijd 60 jaar- blijken enorm vriendelijk en gastvrij en even later zitten we op een soort speedboot richting de zeehonden !!!
Hoe Gaaf Is Dat? De zeehonden springen bij onze nadering hoppeta in de oceaan, maar blijven wel in de buurt, met hun kopjes boven water. Supergaaf! Vervolgens zetten we koers naar twee kleine eilandEN een eind verderop, waar tussen in een soort zandbak ligt waar we op aanmeren met een anker. Ook nog het eiland op geweest en zo, supersupersupergaaf!
Op de terugweg treffen we nog zo'n beetje de enige regenbui in de verre omgeving!!! Een hele kleine weliswaar maar toch wel stevig, maar Paul navigeert er uiteindelijk redelijk door- en om heen.
Het is moeilijk afscheid nemen na zo veel plezier en hartelijkheid, maar we moeten ook weer verder, dus we bedanken ze hartelijk en vervolgen dan weer onze weg.
We wilden tenslotte naar het uiterste puntje van het schiereiland, maar niet nadat we kreeft hebben gegeten even verderop aan de kust, aangeraden door onze nieuwe vrienden!
En dat was echt super-lekker!
Op de uiterste punt staat de visserij in het teken van kreeft vangen, en opeten...
En dan moet je nog terug naar't motel, maar eerste nog een stukje pizzaa....
Kortom een fantastische dag!
Thomaston
On the boat
Georgy vindt het leuk op de boot
Aangelegd op het eiland
andere kant eiland
Lobster, of te wel kreeft, en lekker hoor!
Het slachtoffer zelf
op de punt, Port Clyde
Geen opmerkingen:
Een reactie posten